Conjugation of شفق
to overcautiously produce in but a scanty fashion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَفَق |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَفَقَ |
| نَحْنُ | شَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفُقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُقُ |
| نَحْنُ | نَشْفُقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفُقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُقَ |
| نَحْنُ | نَشْفُقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُقْ |
| نَحْنُ | نَشْفُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْفُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْفُقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَفَقَتْ |
| نَحْنُ | شَفَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفُقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُقُ |
| نَحْنُ | نَشْفُقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفُقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُقَ |
| نَحْنُ | نَشْفُقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُقْ |
| نَحْنُ | نَشْفُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْفُقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْفُقْنَ |