Conjugation of شفط
to remove excess, to drain away, to siphon off, to absorb Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَفْط |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَفَطَ |
| نَحْنُ | شَفَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُطُ |
| نَحْنُ | نَشْفُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُطَ |
| نَحْنُ | نَشْفُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْفُطْ |
| نَحْنُ | نَشْفُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْفُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْفُطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَفَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَفَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَفَطَتْ |
| نَحْنُ | شَفَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَفَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَفَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْفُطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُطُ |
| نَحْنُ | نَشْفُطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْفُطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُطَ |
| نَحْنُ | نَشْفُطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْفُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْفُطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْفُطْ |
| نَحْنُ | نَشْفُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْفُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْفُطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُشْفُطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُشْفُطْنَ |