مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَوْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | شُفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَافَ |
| نَحْنُ | شُفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوفُ |
| نَحْنُ | نَشُوفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوفَ |
| نَحْنُ | نَشُوفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُفْ |
| نَحْنُ | نَشُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُوفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شُفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَافَتْ |
| نَحْنُ | شُفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوفُ |
| نَحْنُ | نَشُوفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوفَ |
| نَحْنُ | نَشُوفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُفْ |
| نَحْنُ | نَشُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُوفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُفْنَ |