Conjugation of شاق
to go against, to oppose, to clash with, to contend with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَوْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | شُقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَاقَ |
| نَحْنُ | شُقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَاقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوقُ |
| نَحْنُ | نَشُوقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوقَ |
| نَحْنُ | نَشُوقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُقْ |
| نَحْنُ | نَشُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُوقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شُقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَاقَتْ |
| نَحْنُ | شُقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوقُ |
| نَحْنُ | نَشُوقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوقَ |
| نَحْنُ | نَشُوقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُقْ |
| نَحْنُ | نَشُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُوقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُقْنَ |