مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسْوِيط |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوَّطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَوَّطَ |
| نَحْنُ | سَوَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوَّطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوَّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَوِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّطُ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَوِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّطَ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَوِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّطْ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِّطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوَّطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَوَّطَتْ |
| نَحْنُ | سَوَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوَّطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوَّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَوِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّطُ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَوِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّطَ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَوِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّطْ |
| نَحْنُ | نُسَوِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِّطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِّطْنَ |