Conjugation of سبق
to precede, to come before (something or someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَبْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَقَ |
| نَحْنُ | سَبَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِقُ |
| نَحْنُ | نَسْبِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِقَ |
| نَحْنُ | نَسْبِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِقْ |
| نَحْنُ | نَسْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَقَتْ |
| نَحْنُ | سَبَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِقُ |
| نَحْنُ | نَسْبِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِقَ |
| نَحْنُ | نَسْبِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِقْ |
| نَحْنُ | نَسْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبِقْنَ |