Conjugation of سبى
to captivate, to captive Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَبْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَى |
| نَحْنُ | سَبَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِي |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِي |
| نَحْنُ | نَسْبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِيَ |
| نَحْنُ | نَسْبِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبِ |
| نَحْنُ | نَسْبِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَتْ |
| نَحْنُ | سَبَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِي |
| نَحْنُ | نَسْبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِيَ |
| نَحْنُ | نَسْبِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبِ |
| نَحْنُ | نَسْبِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبِينَ |