Conjugation of سايف
to play with (someone) with the sword Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَايَفَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَايَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَايَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَايَفَ |
| نَحْنُ | سَايَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَايَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَايَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَايِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَايِفُ |
| نَحْنُ | نُسَايِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَايِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَايِفَ |
| نَحْنُ | نُسَايِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَايِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَايِفْ |
| نَحْنُ | نُسَايِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَايِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَايِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَايَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَايَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَايَفَتْ |
| نَحْنُ | سَايَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَايَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَايَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَايِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَايِفُ |
| نَحْنُ | نُسَايِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَايِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَايِفَ |
| نَحْنُ | نُسَايِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَايِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَايِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَايِفْ |
| نَحْنُ | نُسَايِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَايِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَايِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَايِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَايِفْنَ |