مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَانَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَانَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَانَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَانَدَ |
| نَحْنُ | سَانَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَانَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَانَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَانِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَانِدُ |
| نَحْنُ | نُسَانِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَانِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَانِدَ |
| نَحْنُ | نُسَانِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَانِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَانِدْ |
| نَحْنُ | نُسَانِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَانِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَانِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَانَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَانَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَانَدَتْ |
| نَحْنُ | سَانَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَانَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَانَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَانِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَانِدُ |
| نَحْنُ | نُسَانِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَانِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَانِدَ |
| نَحْنُ | نُسَانِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَانِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَانِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَانِدْ |
| نَحْنُ | نُسَانِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَانِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَانِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَانِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَانِدْنَ |