Conjugation of سامح
saː.ma.ħato treat someone kindly or with indulgence (فِي (fī) or بِ (bi) a matter) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَامَحَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَامَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَامَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَامَحَ |
| نَحْنُ | سَامَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَامَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَامَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَامِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَامِحُ |
| نَحْنُ | نُسَامِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَامِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَامِحَ |
| نَحْنُ | نُسَامِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَامِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَامِحْ |
| نَحْنُ | نُسَامِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَامِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَامِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَامَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَامَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَامَحَتْ |
| نَحْنُ | سَامَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَامَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَامَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَامِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَامِحُ |
| نَحْنُ | نُسَامِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَامِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَامِحَ |
| نَحْنُ | نُسَامِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَامِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَامِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَامِحْ |
| نَحْنُ | نُسَامِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَامِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَامِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَامِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَامِحْنَ |