Conjugation of زور
to acknowledge as a visitor, to treat as a visitor Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَوَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَوِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَوِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَوِرَ |
| نَحْنُ | زَوِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَوِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَوِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْوَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوَرُ |
| نَحْنُ | نَزْوَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْوَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوَرَ |
| نَحْنُ | نَزْوَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْوَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوَرْ |
| نَحْنُ | نَزْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْوَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَوِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَوِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَوِرَتْ |
| نَحْنُ | زَوِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَوِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْوَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوَرُ |
| نَحْنُ | نَزْوَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْوَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوَرَ |
| نَحْنُ | نَزْوَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْوَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوَرْ |
| نَحْنُ | نَزْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْوَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْوَرْنَ |