Conjugation of زوى
to go into seclusion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَيّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَوَى |
| نَحْنُ | زَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِي |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوِي |
| نَحْنُ | نَزْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوِيَ |
| نَحْنُ | نَزْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْوِ |
| نَحْنُ | نَزْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَوَتْ |
| نَحْنُ | زَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوِي |
| نَحْنُ | نَزْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوِيَ |
| نَحْنُ | نَزْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْوِ |
| نَحْنُ | نَزْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْوِينَ |