Conjugation of زنر
to examine, to scrutinize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَنْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَنَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَنَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَنَرَ |
| نَحْنُ | زَنَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَنَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَنَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْنُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْنُرُ |
| نَحْنُ | نَزْنُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْنُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْنُرَ |
| نَحْنُ | نَزْنُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْنُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْنُرْ |
| نَحْنُ | نَزْنُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْنُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْنُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَنَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَنَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَنَرَتْ |
| نَحْنُ | زَنَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَنَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَنَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْنُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْنُرُ |
| نَحْنُ | نَزْنُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْنُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْنُرَ |
| نَحْنُ | نَزْنُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْنُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْنُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْنُرْ |
| نَحْنُ | نَزْنُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْنُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْنُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْنُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْنُرْنَ |