Conjugation of زجر
to restrain, to hinder especially by speech act, to check, to snub, to cry out, to ward off Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَجْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَجَرَ |
| نَحْنُ | زَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْجُرُ |
| نَحْنُ | نَزْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْجُرَ |
| نَحْنُ | نَزْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْجُرْ |
| نَحْنُ | نَزْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْجُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَجَرَتْ |
| نَحْنُ | زَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْجُرُ |
| نَحْنُ | نَزْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْجُرَ |
| نَحْنُ | نَزْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْجُرْ |
| نَحْنُ | نَزْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْجُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْجُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْجُرْنَ |