Conjugation of زحر
to groan Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَحِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَحَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَحَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَحَرَ |
| نَحْنُ | زَحَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَحَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَحَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْحِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْحِرُ |
| نَحْنُ | نَزْحِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْحِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْحِرَ |
| نَحْنُ | نَزْحِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْحِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْحِرْ |
| نَحْنُ | نَزْحِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْحِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْحِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَحَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَحَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَحَرَتْ |
| نَحْنُ | زَحَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَحَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَحَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْحِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْحِرُ |
| نَحْنُ | نَزْحِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْحِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْحِرَ |
| نَحْنُ | نَزْحِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْحِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْحِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْحِرْ |
| نَحْنُ | نَزْحِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْحِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْحِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْحِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْحِرْنَ |