Conjugation of رن
to sound, to resound Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَنِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَنَّ |
| نَحْنُ | رَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِنُّ |
| نَحْنُ | نَرِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِنَّ |
| نَحْنُ | نَرِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِنَّ |
| نَحْنُ | نَرِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَنَّتْ |
| نَحْنُ | رَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِنُّ |
| نَحْنُ | نَرِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِنَّ |
| نَحْنُ | نَرِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِنَّ |
| نَحْنُ | نَرِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْنِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْنِنَّ |