Conjugation of رهب
to fear (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَهَب |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَهِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَهِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَهِبَ |
| نَحْنُ | رَهِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَهِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْهَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَبُ |
| نَحْنُ | نَرْهَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْهَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَبَ |
| نَحْنُ | نَرْهَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْهَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَبْ |
| نَحْنُ | نَرْهَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْهَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْهَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَهِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَهِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَهِبَتْ |
| نَحْنُ | رَهِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَهِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْهَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَبُ |
| نَحْنُ | نَرْهَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْهَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَبَ |
| نَحْنُ | نَرْهَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْهَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَبْ |
| نَحْنُ | نَرْهَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْهَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْهَبْنَ |