Conjugation of رقع
to be impertinent, to be inverecund, to have a deficit in character or form Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَقْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَقَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَقَعَ |
| نَحْنُ | رَقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَقَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَقَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْقَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْقَعُ |
| نَحْنُ | نَرْقَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْقَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْقَعَ |
| نَحْنُ | نَرْقَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْقَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْقَعْ |
| نَحْنُ | نَرْقَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْقَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْقَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَقَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَقَعَتْ |
| نَحْنُ | رَقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَقَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْقَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْقَعُ |
| نَحْنُ | نَرْقَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْقَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْقَعَ |
| نَحْنُ | نَرْقَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْقَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْقَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْقَعْ |
| نَحْنُ | نَرْقَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْقَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْقَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْقَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْقَعْنَ |