Conjugation of رك
to be weak, to be feeble, to be loose, to be infirm Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَكّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَكَّ |
| نَحْنُ | رَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِكُّ |
| نَحْنُ | نَرِكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِكَّ |
| نَحْنُ | نَرِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِكَّ |
| نَحْنُ | نَرِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَكَّتْ |
| نَحْنُ | رَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِكُّ |
| نَحْنُ | نَرِكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِكَّ |
| نَحْنُ | نَرِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِكَّ |
| نَحْنُ | نَرِكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْكِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْكِكْنَ |