Conjugation of رعب
to terrify, to horrify, to frighten Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَعْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَعَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَعَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَعَبَ |
| نَحْنُ | رَعَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَعَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَعَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْعَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَبُ |
| نَحْنُ | نَرْعَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْعَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَبَ |
| نَحْنُ | نَرْعَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْعَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَبْ |
| نَحْنُ | نَرْعَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْعَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْعَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَعَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَعَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَعَبَتْ |
| نَحْنُ | رَعَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَعَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَعَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْعَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَبُ |
| نَحْنُ | نَرْعَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْعَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَبَ |
| نَحْنُ | نَرْعَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْعَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَبْ |
| نَحْنُ | نَرْعَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْعَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْعَبْنَ |