Conjugation of رعد
to thunder Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَعْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَعَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَعَدَ |
| نَحْنُ | رَعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَعَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْعَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَدُ |
| نَحْنُ | نَرْعَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْعَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَدَ |
| نَحْنُ | نَرْعَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْعَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْعَدْ |
| نَحْنُ | نَرْعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْعَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَعَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَعَدَتْ |
| نَحْنُ | رَعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَعَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْعَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَدُ |
| نَحْنُ | نَرْعَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْعَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَدَ |
| نَحْنُ | نَرْعَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْعَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْعَدْ |
| نَحْنُ | نَرْعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْعَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْعَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْعَدْنَ |