Conjugation of ردي
to fall, to perish (as in war) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَدًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَدِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَدِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَدِيَ |
| نَحْنُ | رَدِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَدِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَى |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدَى |
| نَحْنُ | نَرْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَى |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدَى |
| نَحْنُ | نَرْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدَ |
| نَحْنُ | نَرْدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْدَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَدِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَدِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَدِيَتْ |
| نَحْنُ | رَدِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَدِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدَى |
| نَحْنُ | نَرْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْدَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدَى |
| نَحْنُ | نَرْدَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدَ |
| نَحْنُ | نَرْدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْدَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْدَيْنَ |