Conjugation of رذل
to despise or consider as contemptible, mean or vile Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَذْل |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَذَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَذَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَذَلَ |
| نَحْنُ | رَذَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَذَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَذَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْذُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْذُلُ |
| نَحْنُ | نَرْذُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْذُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْذُلَ |
| نَحْنُ | نَرْذُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْذُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْذُلْ |
| نَحْنُ | نَرْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْذُلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَذَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَذَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَذَلَتْ |
| نَحْنُ | رَذَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَذَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَذَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْذُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْذُلُ |
| نَحْنُ | نَرْذُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْذُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْذُلَ |
| نَحْنُ | نَرْذُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْذُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْذُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْذُلْ |
| نَحْنُ | نَرْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْذُلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْذُلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْذُلْنَ |