مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَنْدَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَنْدَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَنْدَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَنْدَنَ |
| نَحْنُ | دَنْدَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَنْدَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَنْدَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَنْدِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَنْدِنُ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَنْدِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَنْدِنَ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَنْدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَنْدِنْ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَنْدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَنْدِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَنْدَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَنْدَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَنْدَنَتْ |
| نَحْنُ | دَنْدَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَنْدَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَنْدَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَنْدِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَنْدِنُ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَنْدِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَنْدِنَ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَنْدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَنْدِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَنْدِنْ |
| نَحْنُ | نُدَنْدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَنْدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَنْدِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَنْدِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَنْدِنَّ |