Conjugation of دمى
to cause to bleed Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَدْمِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَمَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَمَّى |
| نَحْنُ | دَمَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَمَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَمِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّي |
| نَحْنُ | نُدَمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَمِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّيَ |
| نَحْنُ | نُدَمِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَمِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّ |
| نَحْنُ | نُدَمِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَمَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَمَّتْ |
| نَحْنُ | دَمَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَمَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَمِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّي |
| نَحْنُ | نُدَمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَمِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّيَ |
| نَحْنُ | نُدَمِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَمِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّ |
| نَحْنُ | نُدَمِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمِّينَ |