Conjugation of در
to be abundant, to be plentiful Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَرّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَرَّ |
| نَحْنُ | دَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِرُّ |
| نَحْنُ | نَدِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِرَّ |
| نَحْنُ | نَدِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدِرَّ |
| نَحْنُ | نَدِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدِرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدِرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دِرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَرَّتْ |
| نَحْنُ | دَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدِرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدِرُّ |
| نَحْنُ | نَدِرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَدِرَّ |
| نَحْنُ | نَدِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدِرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدِرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَدِرَّ |
| نَحْنُ | نَدِرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دِرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْرِرْنَ |