Conjugation of درب
to accustom oneself to, become familiar with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَرَب |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَرِبَ |
| نَحْنُ | دَرِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْرَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرَبُ |
| نَحْنُ | نَدْرَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْرَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرَبَ |
| نَحْنُ | نَدْرَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْرَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرَبْ |
| نَحْنُ | نَدْرَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْرَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْرَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَرِبَتْ |
| نَحْنُ | دَرِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْرَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرَبُ |
| نَحْنُ | نَدْرَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْرَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرَبَ |
| نَحْنُ | نَدْرَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْرَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرَبْ |
| نَحْنُ | نَدْرَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْرَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْرَبْنَ |