Conjugation of دبش
to decorticate, to strip of its rind Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَبْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَبَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَبَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَبَشَ |
| نَحْنُ | دَبَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَبَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَبَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْبُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبُشُ |
| نَحْنُ | نَدْبُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْبُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبُشَ |
| نَحْنُ | نَدْبُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْبُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبُشْ |
| نَحْنُ | نَدْبُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْبُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْبُشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَبَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَبَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَبَشَتْ |
| نَحْنُ | دَبَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَبَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَبَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْبُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبُشُ |
| نَحْنُ | نَدْبُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْبُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبُشَ |
| نَحْنُ | نَدْبُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْبُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبُشْ |
| نَحْنُ | نَدْبُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْبُشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْبُشْنَ |