Conjugation of دبق
to stick, to stay attached, to adhere, to cleave Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَبَق |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَبِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَبِقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَبِقَ |
| نَحْنُ | دَبِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَبِقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَبِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْبَقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبَقُ |
| نَحْنُ | نَدْبَقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْبَقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبَقَ |
| نَحْنُ | نَدْبَقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْبَقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْبَقْ |
| نَحْنُ | نَدْبَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْبَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْبَقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَبِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَبِقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَبِقَتْ |
| نَحْنُ | دَبِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَبِقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَبِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْبَقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبَقُ |
| نَحْنُ | نَدْبَقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْبَقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبَقَ |
| نَحْنُ | نَدْبَقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْبَقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْبَقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْبَقْ |
| نَحْنُ | نَدْبَقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْبَقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْبَقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْبَقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْبَقْنَ |