Conjugation of خور
to dwindle, to lose strength, to become weak or weaker Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَوَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَوِرَ |
| نَحْنُ | خَوِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْوَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوَرُ |
| نَحْنُ | نَخْوَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْوَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوَرَ |
| نَحْنُ | نَخْوَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْوَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْوَرْ |
| نَحْنُ | نَخْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْوَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَوِرَتْ |
| نَحْنُ | خَوِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْوَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوَرُ |
| نَحْنُ | نَخْوَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْوَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوَرَ |
| نَحْنُ | نَخْوَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْوَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْوَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْوَرْ |
| نَحْنُ | نَخْوَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْوَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْوَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْوَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْوَرْنَ |