Conjugation of خوش
to countersink Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخْوِيش |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوَّشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوَّشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَوَّشَ |
| نَحْنُ | خَوَّشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوَّشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوَّشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَوِّشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَوِّشُ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَوِّشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَوِّشَ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَوِّشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَوِّشْ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوِّشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَوَّشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوَّشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَوَّشَتْ |
| نَحْنُ | خَوَّشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوَّشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَوَّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَوِّشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَوِّشُ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَوِّشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَوِّشَ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَوِّشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَوِّشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَوِّشْ |
| نَحْنُ | نُخَوِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَوِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَوِّشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَوِّشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَوِّشْنَ |