مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خِفَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَفَّ |
| نَحْنُ | خَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِفُّ |
| نَحْنُ | نَخِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِفَّ |
| نَحْنُ | نَخِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِفَّ |
| نَحْنُ | نَخِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خِفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَفَّتْ |
| نَحْنُ | خَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخِفُّ |
| نَحْنُ | نَخِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخِفَّ |
| نَحْنُ | نَخِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخِفَّ |
| نَحْنُ | نَخِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْفِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْفِفْنَ |