Conjugation of خسف
to cause to sink or to cause to swallow Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَسْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَسَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَسَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَسَفَ |
| نَحْنُ | خَسَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَسَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَسَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْسِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسِفُ |
| نَحْنُ | نَخْسِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْسِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسِفَ |
| نَحْنُ | نَخْسِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْسِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسِفْ |
| نَحْنُ | نَخْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْسِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَسَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَسَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَسَفَتْ |
| نَحْنُ | خَسَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَسَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَسَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْسِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسِفُ |
| نَحْنُ | نَخْسِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْسِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسِفَ |
| نَحْنُ | نَخْسِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْسِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسِفْ |
| نَحْنُ | نَخْسِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْسِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْسِفْنَ |