Conjugation of خسئ
xa.si.ʔato be chased away, to be driven away, to scram Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَسَأ |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَسِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَسِئْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَسِئَ |
| نَحْنُ | خَسِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَسِئْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَسِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْسَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسَأُ |
| نَحْنُ | نَخْسَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْسَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسَأَ |
| نَحْنُ | نَخْسَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْسَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْسَأْ |
| نَحْنُ | نَخْسَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْسَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْسَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَسِئْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَسِئْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَسِئَتْ |
| نَحْنُ | خَسِئْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَسِئْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَسِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْسَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسَأُ |
| نَحْنُ | نَخْسَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْسَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسَأَ |
| نَحْنُ | نَخْسَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْسَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْسَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْسَأْ |
| نَحْنُ | نَخْسَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْسَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْسَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْسَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْسَأْنَ |