Conjugation of خرب
to pierce, bore (especially the ears) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَرْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَرَبَ |
| نَحْنُ | خَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرِبُ |
| نَحْنُ | نَخْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرِبَ |
| نَحْنُ | نَخْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرِبْ |
| نَحْنُ | نَخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْرِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَرَبَتْ |
| نَحْنُ | خَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرِبُ |
| نَحْنُ | نَخْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرِبَ |
| نَحْنُ | نَخْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرِبْ |
| نَحْنُ | نَخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْرِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْرِبْنَ |