Conjugation of خربق
to dissect, to lacerate, to rive Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَرْبَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرْبَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرْبَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَرْبَقَ |
| نَحْنُ | خَرْبَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرْبَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرْبَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَرْبِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَرْبِقُ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَرْبِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَرْبِقَ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَرْبِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَرْبِقْ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرْبِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرْبَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرْبَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَرْبَقَتْ |
| نَحْنُ | خَرْبَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرْبَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرْبَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَرْبِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَرْبِقُ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَرْبِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَرْبِقَ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَرْبِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَرْبِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَرْبِقْ |
| نَحْنُ | نُخَرْبِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَرْبِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَرْبِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرْبِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرْبِقْنَ |