Conjugation of حنا
to care for one's children and not remarry (of a widow) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَنْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَا |
| نَحْنُ | حَنَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنُو |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنُو |
| نَحْنُ | نَحْنُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنُوَ |
| نَحْنُ | نَحْنُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنُ |
| نَحْنُ | نَحْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَتْ |
| نَحْنُ | حَنَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنُو |
| نَحْنُ | نَحْنُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنُوَ |
| نَحْنُ | نَحْنُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنُ |
| نَحْنُ | نَحْنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْنُونَ |