Conjugation of حقن
ħa.qa.nato keep back, to withhold, to retain, to collect Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَقْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَقَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَقَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَقَنَ |
| نَحْنُ | حَقَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَقَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَقَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْقُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْقُنُ |
| نَحْنُ | نَحْقُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْقُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْقُنَ |
| نَحْنُ | نَحْقُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْقُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْقُنْ |
| نَحْنُ | نَحْقُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْقُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْقُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَقَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَقَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَقَنَتْ |
| نَحْنُ | حَقَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَقَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَقَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْقُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْقُنُ |
| نَحْنُ | نَحْقُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْقُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْقُنَ |
| نَحْنُ | نَحْقُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْقُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْقُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْقُنْ |
| نَحْنُ | نَحْقُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْقُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْقُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْقُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْقُنَّ |