Conjugation of حفي
to have sore feet Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَفَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَفِيَ |
| نَحْنُ | حَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَى |
| نَحْنُ | نَحْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَى |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَى |
| نَحْنُ | نَحْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَ |
| نَحْنُ | نَحْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْفَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَفِيَتْ |
| نَحْنُ | حَفِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَى |
| نَحْنُ | نَحْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْفَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَى |
| نَحْنُ | نَحْفَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَ |
| نَحْنُ | نَحْفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْفَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْفَيْنَ |