Conjugation of حفظ
to retain in memory, to remember, to know by heart Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حِفْظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفِظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفِظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَفِظَ |
| نَحْنُ | حَفِظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفِظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفِظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْفَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَظُ |
| نَحْنُ | نَحْفَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْفَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَظَ |
| نَحْنُ | نَحْفَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْفَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْفَظْ |
| نَحْنُ | نَحْفَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْفَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْفَظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفِظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفِظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَفِظَتْ |
| نَحْنُ | حَفِظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفِظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْفَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَظُ |
| نَحْنُ | نَحْفَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْفَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَظَ |
| نَحْنُ | نَحْفَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْفَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْفَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْفَظْ |
| نَحْنُ | نَحْفَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفَظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْفَظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْفَظْنَ |