Conjugation of حضض
ħadˤ.dˤa.dˤato spur on, incite [+direct object] on [+عَلَى (object)], to goad, prod [+direct object] to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْضِيض |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَّضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَّضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَّضَ |
| نَحْنُ | حَضَّضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَّضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَّضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَضِّضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَضِّضُ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَضِّضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَضِّضَ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَضِّضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَضِّضْ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضِّضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضِّضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَّضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَّضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَّضَتْ |
| نَحْنُ | حَضَّضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَّضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَّضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَضِّضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَضِّضُ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَضِّضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَضِّضَ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَضِّضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَضِّضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَضِّضْ |
| نَحْنُ | نُحَضِّضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَضِّضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَضِّضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضِّضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضِّضْنَ |