Conjugation of حضن
to nurse, to raise, to rear Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَضْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَنَ |
| نَحْنُ | حَضَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْضُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُنُ |
| نَحْنُ | نَحْضُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْضُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُنَ |
| نَحْنُ | نَحْضُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْضُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُنْ |
| نَحْنُ | نَحْضُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْضُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْضُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَنَتْ |
| نَحْنُ | حَضَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْضُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُنُ |
| نَحْنُ | نَحْضُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْضُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُنَ |
| نَحْنُ | نَحْضُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْضُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُنْ |
| نَحْنُ | نَحْضُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْضُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْضُنَّ |