Conjugation of حضر
to be settled, to be sedentary Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حُضُور |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَرَ |
| نَحْنُ | حَضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْضُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُرُ |
| نَحْنُ | نَحْضُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْضُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُرَ |
| نَحْنُ | نَحْضُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْضُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْضُرْ |
| نَحْنُ | نَحْضُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْضُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْضُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَضَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَضَرَتْ |
| نَحْنُ | حَضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَضَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَضَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْضُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُرُ |
| نَحْنُ | نَحْضُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْضُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُرَ |
| نَحْنُ | نَحْضُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْضُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْضُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْضُرْ |
| نَحْنُ | نَحْضُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْضُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْضُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْضُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْضُرْنَ |