Conjugation of حصن
to be inaccessible, to be unattainable, to be fortified (of a fortress or similar location) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَصَانَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَصُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَصُنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَصُنَ |
| نَحْنُ | حَصُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَصُنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَصُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْصُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْصُنُ |
| نَحْنُ | نَحْصُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْصُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْصُنَ |
| نَحْنُ | نَحْصُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْصُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْصُنْ |
| نَحْنُ | نَحْصُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْصُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْصُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَصُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَصُنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَصُنَتْ |
| نَحْنُ | حَصُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَصُنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَصُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْصُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْصُنُ |
| نَحْنُ | نَحْصُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْصُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْصُنَ |
| نَحْنُ | نَحْصُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْصُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْصُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْصُنْ |
| نَحْنُ | نَحْصُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْصُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْصُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْصُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْصُنَّ |