مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْشِيش |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَشَّشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَشَّشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَشَّشَ |
| نَحْنُ | حَشَّشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَشَّشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَشَّشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَشِّشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَشِّشُ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَشِّشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَشِّشَ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَشِّشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَشِّشْ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَشِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَشِّشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَشَّشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَشَّشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَشَّشَتْ |
| نَحْنُ | حَشَّشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَشَّشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَشَّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَشِّشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَشِّشُ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَشِّشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَشِّشَ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَشِّشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَشِّشِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَشِّشْ |
| نَحْنُ | نُحَشِّشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَشِّشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَشِّشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَشِّشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَشِّشْنَ |