Conjugation of حسب
to take (into account), to take (into consideration), to reckon with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَسْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَسَبَ |
| نَحْنُ | حَسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُبُ |
| نَحْنُ | نَحْسُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُبَ |
| نَحْنُ | نَحْسُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُبْ |
| نَحْنُ | نَحْسُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْسُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْسُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَسَبَتْ |
| نَحْنُ | حَسَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُبُ |
| نَحْنُ | نَحْسُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُبَ |
| نَحْنُ | نَحْسُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُبْ |
| نَحْنُ | نَحْسُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْسُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْسُبْنَ |