Conjugation of حسد
to curse with the evil eye through envy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَسَد |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَسَدَ |
| نَحْنُ | حَسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسِدُ |
| نَحْنُ | نَحْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسِدَ |
| نَحْنُ | نَحْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسِدْ |
| نَحْنُ | نَحْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْسِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَسَدَتْ |
| نَحْنُ | حَسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسِدُ |
| نَحْنُ | نَحْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسِدَ |
| نَحْنُ | نَحْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسِدْ |
| نَحْنُ | نَحْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْسِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْسِدْنَ |