Conjugation of حدث
to tell, to speak to (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حُدُوث |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَدَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَدَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَدَثَ |
| نَحْنُ | حَدَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَدَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَدَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْدُثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدُثُ |
| نَحْنُ | نَحْدُثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْدُثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدُثَ |
| نَحْنُ | نَحْدُثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْدُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدُثْ |
| نَحْنُ | نَحْدُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْدُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْدُثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَدَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَدَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَدَثَتْ |
| نَحْنُ | حَدَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَدَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَدَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْدُثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدُثُ |
| نَحْنُ | نَحْدُثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْدُثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدُثَ |
| نَحْنُ | نَحْدُثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْدُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدُثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدُثْ |
| نَحْنُ | نَحْدُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدُثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْدُثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْدُثْنَ |