Conjugation of حدج
ħa.da.d͡ʒato load, to burden (acc. someone) with (بِـ (bi-)) something, often unpleasant, including: Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَدْج |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَدَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَدَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَدَجَ |
| نَحْنُ | حَدَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَدَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَدَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْدِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدِجُ |
| نَحْنُ | نَحْدِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْدِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدِجَ |
| نَحْنُ | نَحْدِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْدِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْدِجْ |
| نَحْنُ | نَحْدِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْدِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْدِجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَدَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَدَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَدَجَتْ |
| نَحْنُ | حَدَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَدَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَدَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْدِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدِجُ |
| نَحْنُ | نَحْدِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْدِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدِجَ |
| نَحْنُ | نَحْدِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْدِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْدِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْدِجْ |
| نَحْنُ | نَحْدِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْدِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْدِجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْدِجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْدِجْنَ |