مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَثّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَثَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَثَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَثَّ |
| نَحْنُ | حَثَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَثَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَثُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُثُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُثُّ |
| نَحْنُ | نَحُثُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُثُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُثُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُثَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُثَّ |
| نَحْنُ | نَحُثَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُثُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُثُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُثَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُثَّ |
| نَحْنُ | نَحُثَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُثُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُثُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُثَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حُثُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَثَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَثَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَثَّتْ |
| نَحْنُ | حَثَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَثَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَثَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُثُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحُثُّ |
| نَحْنُ | نَحُثُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْثُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْثُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُثَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُثَّ |
| نَحْنُ | نَحُثَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْثُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْثُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُثَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُثِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُثَّ |
| نَحْنُ | نَحُثَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْثُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْثُثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُثِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْثُثْنَ |